Beeld en Verhaal

6 weken opgenomen in Davos

 

Het is maandag 3 juni 2019. Ik heb vijf weken geleden te horen gekregen van Lucie Roeken, verpleegkundige intaker, dat ik met deze vlucht mee kon. Ik heb er erg veel zin in. In april 2017 ben ik al eens eerder voor een periode van 11 weken in het NAD geweest. Omdat ik weet hoe het er aan toe gaat in Davos, heb ik me goed kunnen voorbereiden. Eindelijk is het zo ver: de ochtend van maandag 3 juli. Ik heb zin om naar Davos te gaan. En ik ben op dat moment in redelijke conditie. In de wintermaanden was ik erg slecht qua gezondheid. Maar doordat ik van de zorgverzekeraar erg lang op toestemming moest wachten kan ik nu pas vertrekken. Het is 11:00 uur we gaan richting Schiphol….. Het is nu toch wel spannend. Van Lucie heb ik gehoord dat er 1 bekende patiënt bij zit van mijn vorige opname. De rest van de patiënten ken ik niet.

De reis naar Davos is goed verlopen. Ik kom s’ avonds aan en word hartelijk ontvangen door de hoofdverpleegster en de longanalist. Ze brengen mij naar mijn kamer. Ik zit op “blauw” – de begane grond. Dit is voor degene die opgenomen zijn een bekende term. Ik krijg wat te eten en de longarts komt ‘s avonds nog even langs om wat controles uit te voeren. Daarna ga ik mijn koffer uitpakken en douchen en probeer ik te gaan slapen. De volgende ochtend ga ik met de verpleegster naar de eetzaal en maak ik kennis met de andere patiënten. Sommige personeelsleden van het restaurant ken ik nog van de vorige opname.

De tweede dag van de opname is erg druk. Longfunctie, foto, shuttle run, gesprekken met de behandelaars etc…..

‘S avonds ben ik erg moe van alle gesprekken en indrukken. De rest van de eerste week verloopt hetzelfde.

Dan is het eindelijk weekend. Het eerste uitje, voor de patiënten die deze week zijn gekomen, staat gepland. Even een tour door Davos en een pitt-stop bij de Coop. Daar kun je even drinken of eten halen voor jezelf. In de middag ga ik een beetje op verkenningstocht rond de kliniek. Het is voor mij een vertrouwde omgeving.

De tweede week start het bewegingsprogramma. Met fitness, zwemmen en “de groepswandeling”: erg leuk vind ik dat. Mijn doel van deze opname is om conditie op te bouwen. De tweede week starten ook de gezondheidsvoorlichtingen; sommige ken ik al van de vorige keer maar toch is het goed om sommige dingen nog eens te horen. Het programma is vaak in de ochtend zodat ik in de middag nog mooie wandelingen of fietstochten kon maken. Ik heb erg geluk gehad met het weer: het was prachtig. Er zijn zoveel mooie dingen om te zien in de omgeving: van watervallen tot de prachtige bergen met een fantastisch uitzicht.

De tweede tot vijfde week verlopen voorspoedig. Ik heb qua conditie veel vorderingen gemaakt. Dan komt de zesde week. Ook hier weer een druk programma: longfunctie, shuttle run en de eindgesprekken. Dan nadert het afscheid van de opname, de omgeving, het behandelteam en de medepatiënten. Dit is heel dubbel. Ik heb enorm zin om weer naar huis te gaan maar ik ga alles in Davos erg missen.

Nu ben ik thuis en moet ik even rustig aan doen deze week. Ik denk nog vaak aan de opname in Davos en hoop dat ik nu weer 3 of 4 jaar in Nederland kan blijven zonder al te veel problemen. Ik kijk terug op een geslaagde opname en wil iedereen bedanken voor de goede zorg.

Roy Langenbach

Ontvang de nieuwsbrief